Σύσπορο βαμβάκι: Το βαμβάκι όπως συγκομίζεται στο χωράφι.Αποτελείται από ίνες και σπόρους μαζί, γιατί έτσι αναπτύσσεται μέσα στον καρπό (κάψα) του φυτού.

Εκκοκκισμένο βαμβάκι: Είναι το σύσπορο βαμβάκι αφού του αφαιρεθούν οι σπόροι και μείνουν μόνο οι ίνες. Ο χωρισμός των ινών από τους σπόρους γίνεται στο εκκοκκιστήριο στο οποίο πηγαίνει το σύσπορο βαμβάκι μετά τη συγκομιδή. Η διαδικασία χωρισμού ινών και σπόρων λέγεται εκκόκκιση.

Κάψα του βαμβακιού: Είναι ο καρπός του φυτού. Ανάλογα με το είδος και την ποικιλία, η κάψα έχει 3-5 (συνήθως 4) χώρους μέσα στους οποίους αναπτύσσεται το σύσπορο βαμβάκι.

Ρύζι πάντι (rough ή paddy): Είναι ο καρπός του ρυζιού όπως αυτός συγκομίζεται από το χωράφι και έχει πάνω του και τα περιβλήματά του.

Ρύζι μπράουν (cargo ή brown): Ο αποφλοιωμένος καρπός του ρυζιού, ο καρπός δηλαδή στον οποίο έχουν αφαιρέσει τα περιβλήματα. Η αφαίρεση γίνεται κατά τη βιομηχανική επεξεργασία του ρυζιού.

Ρύζι μιλντ (milled): Είναι το ρύζι μπράουν στο οποίο έχουν αφαιρέσει και τα πίτουρα (έχει γίνει αποπιτύρωση). Ετσι κυκλοφορεί το ρύζι στην αγορά.

Καλλιεργητική τεχνική ή τεχνική καλλιέργειας: Είναι το σύνολο των εργασιών που κάνει ο καλλιεργητής (καλιεργητικές φροντίδες) από την προετοιμασία του χωραφιού για να γίνει η σπορά ή η φύτευση ενός φυτού μέχρι και τη συγκομιδή του, με σκοπό να πάρει τις πιο μεγάλες, δυνατές αποδόσεις. Δηλαδή οργώματα, σβαρνίσματα, λιπάνσεις, ψεκασμοί, ποτίσματα κ.ά.

Αδέλφωμα (στα σιτηρά): Λέγεται η δυνατότητα που έχουν το σιτάρι, το κριθάρι, το ρύζι κ.ά. σιτηρά να σχηματίζουν από το κεντρικό τους στέλεχος (καλάμι) και άλλα στελέχη (δευτερεύοντα και τριτεύοντα). Πολλά από αυτά τα στελέχη παράγουν σπόρους (είναι δηλαδή γόνιμα) και έτσι αυξάνονται οι αποδόσεις.

Αδέλφια (στα σιτηρά): Είναι τα στελέχη (τα δευτερεύοντα και τριτεύοντα) που αναφέρονται παραπάνω και σχηματίζονται από το κεντρικό στέλεχος (κεντρικό καλάμι).

Πλάγιασμα (στα σιτηρά): Λέγεται το φαινόμενο κατά το οποίο το κεντρικό στέλεχος του φυτού μαζί με τα αδέλφια ξεφεύγει από την όρθια θέση περισσότερο ή λιγότερο πλάγια και συμβαίνει έπειτα από πολλές βροχές, ισχυρούς ανέμους, χαλαζόπτωση κ.ά. Είναι ένα φαινόμενο ανεπιθύμητο, γιατί δημιουργεί προβλήματα στα φυτά, με αποτέλεσμα να μειώνονται οι αποδόσεις.

Τίναγμα του σπόρου: Το φαινόμενο κατά το οποίο λίγο πριν από τη συγκομιδή ο σπόρος που έχει σχηματισθεί στα φυτά πέφτει στο έδαφος και χάνεται, γιατί δεν μπορεί να μαζευτεί. Γίνεται έπειτα από βροχές και ανέμους που συμβαίνουν εκείνη την εποχή, σε φυτά που οι σπόροι τους δεν συγκρατούνται καλά πάνω στην ταξιανθία, όπως, π.χ., στη σίκαλη (βρίζα).

Ταξιανθία: Είναι το μέρος του φυτού στο οποίο σχηματίζονται τα άνθη του φυτού και μετά τη γονιμοποίηση οι σπόροι, όπως, π.χ., τα σιτηρά, που έχουν ταξιανθία «στάχυ» (σιτάρι, κριθάρι, σίκαλη) ή «φόβη» (ρύζι, βρώμη).

Καλαμιά: Ο,τι απομένει στο χωράφι μετά τη μηχανική συγκομιδή των σιτηρών, δηλαδή τα στελέχη των φυτών. Η καλαμιά δεν πρέπει να καίγεται, γιατί, εκτός από τον κίνδυνο πρόκλησης πυρκαγιάς, μαζί της καίγεται και πολύτιμη οργανική ουσία του εδάφους.

Στάγδην άρδευση: Είναι το πότισμα των φυτειών με το σύστημα της σταγόνας. Πρόκειται για το σύστημα άρδευσης που χρειάζεται λιγότερο νερό σε σχέση με τα άλλα (άρδευση με σωλήνες, με κανόνια,με αυλάκια κ.ά.), απαιτεί όμως και το μεγαλύτερο κεφάλαιο για την αρχική του εγκατάσταση.Ιδανικό για περιοχές με έλλειψη νερού.