Τη διαφωνία τους με το σχέδιο υπουργικής απόφασης που βρίσκεται σε διαβούλευση για τις προϋποθέσεις και την διαδικασία αναγνώρισης λειτουργίας και εποπτείας των Διεπαγγελματικών Οργανώσεων σε εθνικό επίπεδο κατέθεσαν, τουλάχιστον τρείς διεπαγγελματικές Οργανώσεις, δηλαδή του οίνου (ΕΔΟΑΟ), του ελαιολάδου και ελιάς και του μελιού, μέσω κοινού κειμένου που απέστειλαν στο Υπ. Α.Α.Τρ, το οποίο επιμελήθηκε η δικηγόρος κα Α. Μητροπούλου πρώην νομικός σύμβουλος της ΠΑΣΕΓΕΣ.

 

Το κοινό κείμενο αναφέρεται κυρίως στην διαφωνία των  Δ.Ο. για την τεκμηρίωση της αντιπροσωπευτικότητάς τους ανά κλάδο, γεγονός που έχει ήδη προβληματίσει το επιτελείο του ΥΠ.Α.Α.Τρ που προσανατολίζεται στην κατεύθυνση της εκπλήρωσης των όρων αντιπροσωπευτικότητας ανά κλάδο ξεχωριστά.

 

Ακολουθούν , ο σχολιασμός της υπό διαβούλευση ΥΑ για τις Δ.Ε. από την Α. Μητροπούλου και το σχέδιο Υ.Α. που βρίσκεται σε διαβούλευση.

 

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ Υ.Α ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ  ΣΤΟΝ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ.

 

Ανδριανή –Άννα Μητροπούλου

Δικηγόρος

Πρώην Νομικός Σύμβουλος ΠΑΣΕΓΕΣ

 

1. Τέθηκε, για διαβούλευση, ένα σχέδιο διοικητικής πράξης, μια Υπουργική Απόφαση του Υπουργού ΥΠΑΑΤ, για τις διεπαγγελματικές οργανώσεις,(Δ.Ο), το οποίο διαλαμβάνει διατάξεις, με κανονιστικό περιεχόμενο, οι οποίες αδυνατούν να δώσουν ένα ολοκληρωμένο και σαφές πλαίσιο σύστασης και λειτουργίας του Θεσμού των Δ.Ο, αφού δεν το κάνει, ως όφειλε, το άρθρο 34 του ν.4384. Η παρατήρηση αυτή είναι ουσιαστική, προκειμένου να  δοθεί μια σε βάθος γνώση της λειτουργίας αλλά και του οφέλους του Θεσμού, διότι μέχρι σήμερα, η λειτουργία των ήδη  αναγνωρισμένων Δ.Ο , παρουσιάζει μεγάλο έλλειμμα.

 

Η κατάργηση, του μέχρι σήμερα υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου για τις Δ.Ο και ειδικά του ν.2732/1999, ο οποίος παρά την συνοπτική του διατύπωση, ανταποκρινόταν περισσότερο στην λειτουργία του θεσμού, δημιουργεί κενά μεγαλύτερα , τα οποία όμως, έπρεπε να ρυθμίσει υποχρεωτικά ο νεότερος νόμος.

 

Παρατηρείται ότι, η μέχρι σήμερα κτηθείσα εθνική εμπειρία , από την λειτουργία του θεσμού, δεν αποτυπώνεται στην άνω ΚΥΑ, η οποία προσπαθεί να κινηθεί στο πλαίσιο του Κανονισμού 1308, ο οποίος  βεβαίως θέτει κατευθυντήριες γραμμές και αυτό είναι αυτονόητο, αφήνοντας μεγάλη πρωτοβουλία στα κράτη μέλη, να θεσπίσουν εθνικές διατάξεις.

 

Όμως η Επιτροπή στην Ανακοίνωσή της το έτος 1990, παρουσίασε με λεπτομέρεια, την λειτουργία των Διεπαγγελματικών Σχέσεων στο τομέα της Γεωργίας.

 

2. Η έννοια των διεπαγγελματικών σχέσεων απουσιάζει από τα υφιστάμενα νομοθετικά κείμενα για τις Δ.Ο, με αποτέλεσμα, όσοι επιχειρούν να τα μελετήσουν, αν δεν έχουν  γνώση της λειτουργίας του θεσμού σε άλλες χώρες, αδυνατούν να τον κατανοήσουν. Οι διατάξεις είναι αποσπασματικές, χωρίς πληρότητα του περιεχομένου τους και στερούνται λογικής και εννοιολογικής συνάφειας μεταξύ τους.

 

3. Το κενό αυτό , γίνεται προσπάθεια να καλυφθεί από την θέσπιση  μιας σειράς «αυστηρών» διατάξεων , οι οποίες το μόνο που θα καταφέρουν, αν διατηρηθούν, είναι να θέσουν σημαντικούς φραγμούς στην εδραίωση και εξέλιξη ενός θεσμού, στον οποίο η Ε.Ε μαζί με τις οργανώσεις παραγωγών και τους αγροτικούς συνεταιρισμούς, έχει επενδύσει , για την στήριξη  του αγροτικού τομέα.

 

Ένα «αυστηρό» μέτρο είναι για παράδειγμα η απόδειξη της αντιπροσωπευτικότητας των τομέων, δηλαδή των  επαγγελματικών δραστηριοτήτων, που εκπροσωπούν οικονομικές οργανώσεις ( ούτε αυτό δεν έχει γίνει κατανοητό)  οι οποίες  εμπλέκονται σε μια Δ.Ο.

 

Η απόδειξη ,κατά την ΥΑ επιτυγχάνεται, με την προσκόμιση τιμολόγιων αγοράς- πώλησης κ.λ.π του προϊόντος της Δ.Ο . Αυτό είναι ένα μέτρο, το οποίο αφενός δεν συναντάμε σε κανένα κράτος της Ένωσης, όπως προκύπτει και από την πρόσφατη σχετική μελέτη  της Επιτροπής για τον θεσμό, αφετέρου είναι άκρως απρόσφορο, διότι προσκρούει σε προσωπικά στοιχεία του κάθε παραγωγού ή εμπόρου  που δεν δημοσιοποιούνται, αφού συγκροτούν το φορολογητέο εισόδημά του.  Άλλωστε είναι αδύνατη η συγκέντρωση των στοιχείων αυτών, από απόψεως όγκου, από την Δ.Ο.

 

Η αντιπροσωπευτικότητα των τομέων της κάθε Δ.Ο αποτελεί ευθύνη της ίδιας , να την αποδείξει,  δια των οργανώσεων μελών της με ομόφωνη εγκριτική απόφαση της γενικής συνέλευσης των μελών της και ευθύνη της Διοίκησης να το ανταποδείξει με κάθε πρόσφορο μέσο, που διαθέτει και που έχει υποχρέωση να διαθέτει. Τα κενά της Διοίκησης δεν είναι νομικά επιτρεπτό να συμπληρώνονται σε βάρος των διοικουμένων.

 

Τα «αστυνομικού» περιεχομένου μέτρα, δεν επιλύουν το πρόβλημα, που η Διοίκηση φαίνεται ότι θέλει να λάβει,  δια της σχολιαζόμενης  αποφάσεώς της.

 

Σημαντικό στοιχείο είναι ο καθορισμός του ύψους του ποσοστού της αντιπροσωπευτικότητας , το οποίο πρέπει υποχρεωτικά να αποτελεί αποτέλεσμα συνομιλίας με τους ενδιαφερόμενους  εκπροσώπους του προϊόντος και να μη καθορίζεται εκ των προτέρων, όπως συμβαίνει στην σχολιαζόμενη Υ.Α. Η άποψή μας αυτή επιβεβαιώνεται  και μέσα από τα ίδια τα Ενωσιακά κείμενα και αναφερόμαστε συγκεκριμένα στον  αρχικό Κανονισμό 2200/1991 για τα οπωροκηπευτικά, όπου προβλεπόταν για την χορήγηση αναγνώρισης η αντιπροσωπευτικότητα του 1/3 της παραγωγής/μεταποίησης/εμπορίας κλπ του προϊόντος της Δ.Ο.

 

Ο νεότερος Κανονισμός 1308/2013, ουδέν αναφέρει για την ρύθμιση αυτή, αφήνοντας την ελευθερία στα κράτη μέλη να το ρυθμίσουν. Και το πράττει, διότι πρέπει να αποτελέσει προϊόν διαβούλευσης για το κάθε προϊόν.

 

4. Κατωτέρω παραθέτουμε ένα σχέδιο απόφασης αναγνώρισης μιας Δ.Ο στην Ισπανία, μια χώρα, που εισήγαγε τον θεσμό σχεδόν ταυτόχρονα με την Ελλάδα.

 

5. Σημαντική  απουσία στις εθνικές ρυθμίσεις , αποτελούν οι διεπαγγελματικές συμφωνείς και  οι  διεπαγγελματικές σχέσεις, όπως η ίδια η Επιτροπή τις όρισε στην σχετική Ανακοίνωσή της το έτος 1990.

 

6. Το μεγαλύτερο μέρος των διατάξεών του, ένα νομοθέτημα για τις Δ.Ο , πρέπει να το εστιάζει στην σύναψη  των διεπαγγελματικών συμφωνιών και στην ρύθμιση των διεπαγγελματικών σχέσεων, ώστε να διευκολυνθεί η λειτουργία του θεσμού, που στοχεύει κυρίως στην διαφάνεια της αγοράς σε όλο το πλέγμα της αλυσίδας του εφοδιασμού του προϊόντος, που αφορά την Δ.Ο, για να καταλήξει στην από κάθε άποψη προστασία του προϊόντος και των καταναλωτών, όπως ρητά αναφέρει ο Κανονισμός 1308.

 

Η Υ.Α, ουδεμία ρύθμιση εισάγει , για την διευκόλυνση της λειτουργίας των διεπαγγελματικών σχέσεων.

 

Μια Δ.Ο χωρίς σύναψη συμφωνιών είναι ανύπαρκτη. Είναι οποιοδήποτε άλλο νομικό μόρφωμα εκτός από Δ.Ο.

 

Είναι τουλάχιστον φαιδρό να αναφέρεται μία  Υ.Α για τις Δ.Ο  στο  είδος των φορολογικών βιβλίων, ενός,  μη κερδοσκοπικού σκοπού,  νομικού  προσώπου , χωρίς να ασχολείται με τους κανόνες δράσεις του θεσμού. Για το λόγο αυτό  αναφερόμαστε  σε «αστυνομικά μέτρα».

 

Είναι γνωστό και αποδεδειγμένο, ότι  η αδυναμία παροχής γνώσης, οδηγεί  στην λήψη «αστυνομικών μέτρων».

 

7. Μια απλή ματιά στον γαλλικό νόμο, για τις Δ.Ο, και αναφερόμαστε  στη Γαλλία λόγω της μακράς εμπειρίας, που έχει η χώρα αυτή, πλέον των 150 ετών, στην λειτουργία του Θεσμού των Δ.Ο, επιβεβαιώνει τις άνω απόψεις.

 

Για παράδειγμα ο Γαλλικός νόμος στην αναγνώριση μιας Δ.Ο αναφέρει (σε ελεύθερη μετάφραση), τα ακόλουθα: « Οι Δ.Ο , οι οποίες  συγκροτούνται με πρωτοβουλία των επαγγελματικών οργανώσεων , που εκπροσωπούν τη αγροτική  παραγωγή και, ανάλογα με την περίπτωση, τη μεταποίηση, την εμπορία και τη διανομή,  μπορούν, εφόσον αντιπροσωπεύουν σημαντικό μέρος αυτών των τομέων δραστηριότητας, να αναγνωρίζονται  από την αρμόδια διοικητική αρχή μετά από διαβούλευση με το Ανώτερο Συμβούλιο Καθοδήγησης και Συντονισμού της Γεωργίας σε εθνικό επίπεδο, σε επίπεδο περιοχής παραγωγής, για κάθε προϊόν ή ομάδα καθορισμένων προϊόντων, εάν επιδιώκουν ειδικότερα έναν ή περισσότερους από τους στόχους που απαριθμούνται στην παράγραφος 1  στοιχείο γ) του άρθρου 157 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013 . Επίσης οι Δ.Ο  μπορούν να συνδέουν με αυτές ,  οργανώσεις που εκπροσωπούν τους καταναλωτές και τους εργαζομένους των οικονομικών οργανώσεων  του τομέα για την ορθή άσκηση των αποστολών τους.

 

Ακολούθως ο γαλλικός νόμος , αναφέρεται  σε διατάξεις, που αφορούν στα προϊόντα ΠΟΠ και ΠΓΕ, όπως, όταν συσταθεί μια Δ.Ο για ένα ΠΟΠ προϊόν αμέσως αποκλείεται να συμπεριληφθεί στην γενική Δ.Ο του προϊόντος, όπως συμβαίνει με τους οίνους .Μπορεί όμως να υπάρξει ειδική πρόβλεψη για τα προϊόντα ΠΟΠ και ΠΓΕ, όταν συμπεριλαμβάνονται σε μία γενική Δ.Ο.

 

8. Η σύσταση περιφερειακών Δ.Ο είναι εξαιρετικά σημαντική, διότι αφορούν συγκεκριμένες περιφέρειες  ή ζώνες παραγωγής,  μέσα στις οποίες αναγνωρίζεται η αντιπροσωπευτικότητα του προϊόντος  αλλά και μέσα στις περιφέρειες αυτές  μπορούν να συναφθούν ειδικές συμφωνίες καθώς και η επέκταση των συμφωνιών αυτών στην  συγκεκριμένη περιφέρεια, σε μη μέλη της Δ.Ο, εφόσον ωφελούνται από τις συμφωνίες της Δ.Ο . Ο Κανονισμός αναφέρεται σε περιφέρεις και ζώνες παραγωγής.

 

9. Ο νομοθέτης μπορεί να προβλέψει την δημιουργία τμημάτων  ή Επιτροπών στον τομέα των βιολογικών προϊόντων ,υπό όρους , μέσα σε μία γενική Δ.Ο .Για την ίδρυση μιας Δ.Ο βιολογικών προϊόντων, μπορεί ο νομοθέτης να προβλέψει και να επιβάλει ειδικότερους όρους  συγκρότησης. Για παράδειγμα, σε μια Δ.Ο βιολογικών προϊόντων, μπορεί να προβλεφθεί ότι την αίτηση αναγνώρισης, μπορεί να την συνοδεύει ειδική εισήγηση, για τα προϊόντα αυτά καθώς επίσης και ότι για την κήρυξη υποχρεωτικής μιας συμφωνίας μπορεί να απαιτείται ειδική εισήγηση των αρμοδίων φορέων, που εμπλέκονται στα βιολογικά προϊόντα.

 

10. Στην Γαλλική νομοθεσία, επιβάλλεται, για την αναγνώριση μιας Δ.Ο, το καταστατικό της, να προβλέπει κανόνες συμβιβασμού μεταξύ των μελών της Δ.Ο ,τα οποία μέλη αποφασίζουν ή υλοποιούν μια διεπαγγελματική συμφωνία, καθώς επίσης και ότι η πιθανή οριστική διαφωνία τους να παραπέμπεται σε υποχρεωτική Διαιτησία.

 

Επίσης θα πρέπει υποχρεωτικά να ορίζονται και τα μέλη της διαιτησίας.

Μια απόφαση της Διαιτησίας, μπορεί να αποτελεί εκτελεστή Διοικητική πράξη , η οποία προσβάλλεται στα Δικαστήρια.

 

Τα Δικαστήρια των κρατών μελών της Ένωσης έχουν ασχοληθεί  πολλές φορές  με  θέματα διεπαγγελματικών συμφωνιών , τα οποία έχουν αχθεί και στο Δικαστήριο της Ε.Ε.

 

Επίσης είναι δυνατόν μια διεπαγγελματική συμφωνία στο πλαίσιο όχι καθορισμού αλλά ρύθμισης τιμών να πρέπει να τύχει  προηγούμενης γνωστοποίησης   της Επιτροπής Ανταγωνισμού.

 

11. Επίσης στην Γαλλική νομοθεσία , οι αναγνωρισμένες διεπαγγελματικές οργανώσεις υποβάλλουν ετήσιες εκθέσεις στις αρμόδιες διοικητικές αρχές  σχετικά με τις δραστηριότητές τους  και παρέχουν :

-τους χρηματοοικονομικούς λογαριασμούς

-έκθεση δραστηριοτήτων και τα πρακτικά των γενικών συνελεύσεων

-αξιολόγηση της εφαρμογής κάθε διευρυμένης συμφωνίας.

Παρέχουν στις αρμόδιες διοικητικές αρχές όλα τα έγγραφα των οποίων ζητείται η επικοινωνία για την άσκηση  εποπτείας και ελέγχου.

 

12. Σχετικά με την επέκταση των διεπαγγελματικών συμφωνιών, θα μπορούσαν να προβλεφθούν τα ακόλουθα :

 

Οι συμφωνίες που συνάπτονται στο πλαίσιο μιας αναγνωρισμένης διεπαγγελματικής οργάνωσης μπορούν να παραταθούν για καθορισμένη περίοδο , εν όλω ή εν μέρει από την αρμόδια διοικητική αρχή , όταν μέσω πρότυπων συμβάσεων, συμφωνιών,  και κοινών δράσεων ή μέτρων  κοινού ενδιαφέροντος προς το γενικό συμφέρον και συμβατών με τους κανόνες της κοινής γεωργικής πολιτικής , προωθούν ιδίως:

1) Τη γνώση της προσφοράς και της ζήτησης ,

2) Την προσαρμογή και τη ρύθμιση της προσφοράς ,

3)Την εφαρμογή , υπό τον έλεγχο του κράτους, των κανόνων εκκίνησης, των τιμών και των όρων πληρωμής ,

4) Την ποιότητα των προϊόντων : Για το σκοπό αυτό οι συμφωνίες μπορούν ιδίως  να προβλέπουν την κατάρτιση και την εφαρμογή  κανόνων ποιότητας και κανόνων καθορισμού , συσκευασίας , μεταφοράς και παρουσίασης , εφόσον είναι απαραίτητο  μέχρι το στάδιο της πώλησης  να αναφέρονται τα στοιχεία του προϊόντος , στην περίπτωση των ελεγχόμενων ονομασιών προέλευσης , οι συμφωνίες αυτές μπορούν ιδίως να προβλέπουν την εφαρμογή διαδικασιών ελέγχου ποιότητας .

5)Τις διεπαγγελματικές  σχέσεις στον τομέα  του προϊόντος της  Δ.Ο συμπεριλαμβανομένης της θέσπισης τεχνικών προτύπων , προγραμμάτων εφαρμοσμένης έρευνας , πειραματισμού και ανάπτυξης  και την πραγματοποίηση επενδύσεων σε αυτά τα προγράμματα .

6) Πληροφορίες σχετικά με τους τομείς και τα προϊόντα , καθώς και ανάπτυξη στις εσωτερικές και εξωτερικές αγορές

7) Συλλογικές δράσεις για την καταπολέμηση των κινδύνων και των ρίσκων που συνδέονται με την παραγωγή , τη μεταφορά ,την εμπορία και τη διανομή γεωργικών και διατροφικών προϊόντων .

8) Την συμμετοχή στις διεθνείς δράσεις ανάπτυξης

9)Την ανάπτυξη εκτιμήσεων προϊόντων που δεν αφορούν τα τρόφιμα

10) Την συμμετοχή στις διεθνείς δράσεις ανάπτυξης.

11) Την σύναψη συμβάσεων μεταξύ των μελών των επαγγελμάτων που εκπροσωπούνται στην διεπαγγελματική οργάνωση , ιδίως συμβάλλοντας στη σύνταξη υποδειγμάτων συμβάσεων ,που αφορούν στις επαγγελματικές τους σχέσεις.

 

Οι επεκτάσεις  τέτοιων συμφωνιών εξαρτώνται από την υιοθέτηση των διατάξεών τους από τις επαγγελματικές οργανώσεις που εκπροσωπούνται στην Δ.Ο  με ομόφωνη απόφαση . Ωστόσο ,  για συμφωνίες που αφορούν μόνο ένα τμήμα επαγγελμάτων που εκπροσωπούνται στην οργάνωση αυτή , η ομοφωνία αυτών των επαγγελμάτων και μόνο είναι επαρκής υπό την προϋπόθεση ότι καμία άλλη οργάνωση δε διαφωνεί . Όταν αποφασίζεται η παράταση , τα μέτρα που προβλέπονται κατ’ αυτόν τον τρόπο είναι υποχρεωτικά στην περιοχή παραγωγής για όλα τα μέλη των επαγγελμάτων που αποτελούν αυτή τη Δ.Ο . Η αρμόδια αρχή έχει προθεσμία π΄. χ δύο μηνών από την παραλαβή της αίτησης που υπέβαλε η Δ.Ο, για να αποφασίσει την αιτούμενη παράταση . Εάν , στο τέλος της περιόδου αυτής , δεν έχει κοινοποιήσει την απόφασή της , η αίτηση θεωρείται ότι έγινε αποδεκτή . Οι αποφάσεις που αρνούνται την παράταση πρέπει να αιτιολογούνται επαρκώς.

 

13. Ουδέν προβλέπεται για τις Εισφορές στις Δ.Ο

 

Ένα τελευταίο σημείο, για το οποίο ουδέν αναφέρεται στην Υ.Α, αλλά ούτε και στον νόμο, είναι η χρηματοδότηση των Δ.Ο, η οποία βεβαίως γίνεται μέσω των εισφορών καταρχήν των μελών. Τα κράτη της Ε.Ε έχουν θεσπίσει διατάξεις για την εξασφάλιση της λειτουργίας μιας Δ.Ο, η οποία θα πρέπει να ληφθεί  υπόψιν ότι η λειτουργία της είναι πολυδάπανη, διότι για παράδειγμα  μια σωστή Δ.Ο ασχολείται ακόμη και με την έρευνα, για τον λόγο αυτό συμπράττει με τα πανεπιστήμια.

 

Θεωρούμε ότι, τουλάχιστον σε μια εθνική Δ.Ο, το κράτος, θα πρέπει να εξασφαλίζει, για τα πρώτα χρόνια λειτουργίας της μια επιχορήγηση, υπό όρους.

 

Αυτό που δεν είναι Επιτρεπτό είναι η αναγκαστική θεσμοθέτηση πόρου από το κράτος . Η Δ.Ο είναι εθελοντική Οργάνωση. Το κράτος ενδεχομένως να διευκολύνει για την είσπραξη του πόρου, που αποφασίζει η γενική συνέλευση μιας Δ.Ο, όμως η αναγκαστική είσπραξη, ως δημοσίου εσόδου δεν είναι επιτρεπτή, σύμφωνα και με την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.

 

Όμως οι αναγνωρισμένες Δ.Ο, μπορούν να υποχρεωθούν να επιβάλλουν στα μέλη τους τις εισφορές που απορρέουν από τις συμφωνίες που παρατάθηκαν σύμφωνα με τη διαδικασία των οικείων άρθρων του νόμου, που θα καθορισθούν και οι οποίες παρά τον υποχρεωτικό τους χαρακτήρα παραμένουν  ιδιωτικού δικαίου . Μπορούν επίσης να εισπραχθούν εισφορές στα εισαγόμενα προϊόντα υπό τους όρους που ορίζονται από τον νόμο επίσης Κατόπιν αιτημάτων των δικαιούχων διαμεσολάβησης , οι εισφορές εισπράττονται στο τελωνείο με δικά τους έξοδα. Όλα αυτά όμως θα πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο της Υ.Α. Η απουσία τους είναι σημαντική και πρέπει να συμπληρωθεί ,  άλλως θα οδηγηθούμε σε αδυναμία λειτουργίας του θεσμού.

 

14. Ειδικότερα Σχόλια

 

Α. Θεωρούμε σκόπιμο να αναφερθούμε στην νομική μορφή των Δ.Ο, ως νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου, εθελοντικού χαρακτήρα. Ο ν.4384 και η παρούσα απόφαση ,περιέχουν προβληματική διατύπωση για τους εξής λόγους:

 

Νομικό πρόσωπο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με σωματειακή διάρθρωση, στο πλαίσιο του Αστικού Κώδικα (ΑΚ)  είναι ουσιαστικά μόνο το Σωματείο. Όμως για την σύσταση Σωματείου, απαιτούνται 20 φυσικά ή/και νομικά πρόσωπα. Είναι παντελώς αδύνατον να συσταθεί μια Δ. Ο, με περισσότερα, στην καλλίτερη των περιπτώσεων από 5 μέλη. Άλλο νομικό πρόσωπο  του Α.Κ  μη κερδοσκοπικού σκοπού, είναι το Ίδρυμα, εξ ορισμού αδύνατη επιλογή, η Αστική μη κερδοσκοπική Εταιρεία , που για να αποκτήσει νομική προσωπικότητα, απαιτείται η δημοσίευση του καταστατικού της στο ΓΕΜΗ. Όμως  μετά από  τις απελθούσες νομοθετικές μεταβολές, τα μέλη της εταιρείας  αυτής ευθύνονται ως ομόρρυθμοι εταίροι δηλαδή εις ολόκληρον και με την περιουσία τους, (ν.4072/2012) γεγονός αποτρεπτικό , για την σύσταση μιας Δ.Ο.

 

Συνεπώς τι απομένει, για την σύσταση μιας Δ.Ο; Τίποτα.  Βεβαίως όχι η Ένωση Προσώπων του άρθρου 107 του Α.Κ , διότι και αυτή  όταν αποκτήσει νομική προσωπικότητα, με τις περί δημοσιεύσεως διατάξεις του Α.Κ, δυνατόν να ευθύνεται με τις ίδιες διατάξεις της αστικής εταιρείας.

 

Και μπορεί ο ν.2732/1999, να είχε αντίστοιχη διατύπωση,  με αυτή του ν.4384/2016 , όμως έκτοτε έχουν επέλθει πολλές μεταβολές στην νομοθεσία. Έτσι ενισχύεται η  άποψή μας, ότι πρόκειται για ένα νέο νόμο μη χρήσιμο.

 

Περαιτέρω, οφείλουμε να αναφερθούμε στην ατελή και μη νόμιμη διάταξη της Υ.Α, σε μια εκ των σημαντικότερων ρυθμίσεων, που είναι η αντιπροσωπευτικότητα των Δ.Ο.

 

Θεωρώ ότι ο σχολιασμός της ήδη υπάρχουσας διάταξης είναι περιττός και θα ήταν ορθότερο , να δώσουμε ένα παράδειγμα για το θέμα αυτό, αντλώντας την εμπειρία μας από μια απόφαση αναγνώρισης αντιπροσωπευτικότητας των Ισπανών στον τομέα των εσπεριδοειδών, ώστε να γίνει κατανοητή κατά την άποψή μας , η λειτουργία αυτής της εξαιρετικά σημαντικής  αρχής,  που διατρέχει τον συγκεκριμένο θεσμό, αφού η απώλεια της αντιπροσωπευτικότητας, οδηγεί στην ανάκληση της αναγνώρισης μιας   Δ.Ο.

 

Τα στοιχεία, που απαιτούνται για την πιστοποίηση της Αντιπροσωπευτικότητας.

 

Στην Ισπανία , παρατηρούμε ότι λαμβάνονται υπόψη τα ακόλουθα κριτήρια, τα οποία θα πρέπει να συγκεντρώνει μια Δ.Ο, ώστε να τύχει αναγνώρισης από τις κρατικές αρχές, και τα οποία κριτήρια βεβαίως έχει θέσει ο εθνικός νομοθέτης.

 

Πηγές και Σκεπτικό κριτηρίων π. χ στον τομέα των εσπεριδοειδών:

1.                  Τόνοι προϊόντος τα οποία παράχθηκαν ή μεταποιήθηκαν από τις οργανώσεις μέλη της Δ.Ο , τα οποία έχουν νομίμως αναγνωρισθεί, τόσο κατά την τελευταία εσοδεία, όσο και κατά τον μέσο όρο των τριών (3) τελευταίων ετών.

2.                  Τελευταία γνωστά δεδομένα σχετικά με τις συμβάσεις ,οι οποίες συνήφθησαν για εσπεριδοειδή με προορισμό την μεταποίηση.

3.                  Στοιχεία του Υπουργείου Γεωργίας ,σχετικά με τα στοιχεία, που αυτό διατηρεί ,για την συγκομιδή του τελευταίου έτους.

4.                  Ισολογισμός της Ε.Ε σχετικά με τα εσπεριδοειδή με προορισμό την Βιομηχανία και τα οποία λαμβάνουν επιδότηση στην μεταποίηση ,για τα τρία τελευταία έτη.

5.                  Στοιχεία από τον εξαγωγικό τομέα.

6.                  Εκτίμηση των πραγματικών ποσοτήτων, που προορίζονται πράγματι για την βιομηχανία και τα οποία δεν λαμβάνουν επιδότηση από την Ε.Ε

7.                  Στοιχεία από το αρμόδιο Υπουργείο Γεωργίας, ο οποίος έχει καταρτισθεί για προγενέστερη περίοδο,για την κατάρτιση εθνικών αναφορών στην Εσωτερικά Αγορά.

Συνεπώς στοιχείο, το οποίο θα πρέπει να λάβει υπόψιν της μια Δ.Ο είναι τόνοι του προϊόντος που παράχθηκε, διατέθηκε στο εμπόριο ή μεταποιήθηκε.

 

Το άνω κριτήριο εφαρμόζεται σε κάθε μια από τις οργανώσεις μέλη της Δ.Ο, και αναφέρεται το αποτέλεσμα της διαχείρισης ,που επιτεύχθηκε από τους εντασσόμενους σε καθένα από τους επαγγελματικούς κλάδους και λαμβάνοντας υπόψιν την ύπαρξη της αντιπροσωπευτικότητας καταμερισμένης μεταξύ των επαγγελματικών οργανώσεων, των οργανώσεων παραγωγών των συνεταιριστικών οργανώσεων και μη συνεταιριστικών οργανώσεων) προκύπτει η αντιπροσωπευτικότητα, που πιστοποιείται   από την Δ.Ο ως εξής :

 

1) Κλάδος Παραγωγής : Εκπροσωπεί το 50% της διαχείρισης της Δ.Ο και γίνεται η κατανομή των ψήφων ανάλογα με τις συμβαλλόμενες οργανώσεις

 

Πχ.

Οργάνωση  Α  Ψήφοι 15%

Οργάνωση  Β   Ψήφοι 5%

Οργάνωση  Γ   Ψήφοι  30%

 

2)Κλάδος Εμπορίου :

 

Π. χ

Οργάνωση Α Ψήφοι 14%

Οργάνωση  Β  Ψήφοι 26%

 

3)Βιομηχανία

Πχ.

Οργάνωση Α Ψήφοι 10%

 

Τα ανωτέρω στοιχεία αντιπροσωπευτικότητας, πιστοποιούνται ξεχωριστά από κάθε κλάδο της Δ.Ο και εγκρίνονται και από την Δ.Ο, η Δ.Ο εγγυάται ότι εκπροσωπεί το 35% του κλάδου της παραγωγής, τόσο για κάθε κλάδο όσο και για την ίδια.

 

Συνεπώς εφόσον πληρούν π. χ στον κλάδο των πορτοκαλιών  και των μανταρινιών την απαιτούμενη αντιπροσωπευτικότητα ζητούν την επίσημη αναγνώρισή τους από τις εθνικές αρχές .

 

Το στοιχείο της αντιπροσωπευτικότητας αποτελεί σημαντικό στοιχείο για την ύπαρξη μιας Δ.Ο.

 

Στοιχείο όμως κομβικό για την λειτουργία της Δ.Ο  αποτελούν οι Διεπαγγελματικές συμφωνίες, τις οποίες φαίνεται να αγνοεί τόσο ο εθνικός νομοθέτης όσο και η Υ.Α.

 

Β. Η απόφαση έχει πολλά σφάλματα, σε επιμέρους διατάξεις της, που αν δεν διορθωθούν θα καταστεί αδύνατη η λειτουργία των Δ.Ο

 

Ενδεικτικά αναφέρ : την διάταξη , που αφορά στο Διοικητικό Συμβούλιο : Η διάταξη αναφέρει ότι  κάθε απόφαση του Δ.Σ  θα πρέπει να τύχει της επικύρωσης της Γενικής Συνέλευσης .Έτσι όμως  καταργείται η διάκριση των οργάνων : Διοικητικό Συμβούλιο (εξωτερικά βουλόμενο όργανο) και Γενική Συνέλευση (Εσωτερικά βουλόμενο όργανο).

 

Τέλος, θα πρέπει η Υ.Α να λαμβάνει πρόνοια για τα διάφορα είδη των Δ.Ο και να μη επιλέγει την εύκολη λύση της παραπομπής στον Κανονισμό, για τον απλό λόγο ότι τα κράτη μέλη θα καθορίσουν τους ειδικούς όρους λειτουργίας των Δ.Ο.

 

Υπό το φως των ανωτέρω, άποψή μας  είναι ότι, η Υ.Α πρέπει να συνταχθεί εκ νέου, αφού υπάρξει προηγουμένως ένα επαρκές νομοθετικό πλαίσιο.

 

Πηγή:  http://www.keosoe.gr/news/2610-2017-12-20-11-11-06.html