Του Αριστείδη Χ. Φωκά*

Η περιφέρεια της Θεσσαλονίκης έχει το προνόμιο να υπερηφανεύεται για μερικούς από τους καλύτερους αμπελώνες της Ελλάδας. Από τα παράλια του Θερμαϊκού μέχρι τα ορεινά του νομού, από την Επανομή έως το Βερτίσκο, τη Νέα Μεσημβρία και την Αγχίαλο, παράγονται κρασιά αξεπέραστης ποιότητας που διαφημίζουν τη Μακεδονία μας και την Ελλάδα στις αγορές του εξωτερικού, βοηθώντας παράλληλα την τοπική αγροτική οικονομία, προσφέροντας σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς δεκάδες θέσεις εργασίας και ένα σταθερό, αξιοπρεπές εισόδημα.

Κι όμως η κυβέρνηση, αντί να στηρίξει με πράξεις τον ταχέως αναπτυσσόμενο αυτόν κλάδο που υπηρετεί με συνέπεια την εξωστρέφεια της ελληνικής οικονομίας και λειτουργεί ως φωτεινό παράδειγμα για την αναγκαία ανασυγκρότηση του αγροτικού τομέα, τον καθήλωσε, με την επιβολή του -επιεικώς απαράδεκτου- Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο κρασί. Εντεκα μήνες μετά την επιβολή του ΕΦΚ, τα νούμερα καταγράφουν την ωμή πραγματικότητα: το Δημόσιο, αντί για τα έσοδα που προσδοκούσε, κατέγραψε απώλειες και η παραοικονομία εκτινάχθηκε, καθώς, όπως πρόσφατα απεκάλυψαν οι καθ’ ύλην αρμόδιοι, οι επαγγελματίες του κλάδου, μόλις στο 35% του οίνου επιβάλλεται φόρος, ενώ το υπόλοιπο 65% διακινείται παράνομα.

Κοινός νους δεν μπορεί να κατανοήσει τη λογική αυτού του φόρου, τις αυτοκαταστροφικές τάσεις της κυβέρνησης που επιμένει σε εισπρακτικές λογικές που διαλύουν στην πράξη τους οινοπαραγωγούς. Οταν τον Ιανουάριο του 2016 έκλειναν για πρώτη φορά στην Ιστορία τα οινοποιεία σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την επιβολή του φόρου, οι ίδιοι οι επαγγελματίες του κλάδου είχαν προειδοποιήσει πως αυτός ο φόρος θα έχει αντίθετα του αναμενομένου αποτελέσματα, πως είναι βήμα προς τα πίσω την ώρα που η θέση του ελληνικού κρασιού στις αγορές του κόσμου αναβαθμίζεται συνεχώς.

Προφανώς στην κυβέρνηση έχουν ξεχάσει το προεκλογικό τους πρόγραμμα, που μιλούσε για «την αύξηση των εξαγωγών αγροτικών προϊόντων με συγκριτικό πλεονέκτημα, τη στήριξη της απασχόλησης και την ενίσχυση του αγροτικού εισοδήματος, τη στροφή στην παραγωγή επώνυμων πιστοποιημένων προϊόντων».

Μάλιστα, έχουμε και την παγκόσμια πρωτοτυπία να είμαστε, όπως έχει δημόσια καταγγελθεί, η μόνη οινοπαραγωγική χώρα που επέβαλε ΕΦΚ σε αγροτικό προϊόν που διακινείται στην περιφέρειά της… Φόρος που, όπως ήταν αναμενόμενο, όχι μόνο αύξησε την τιμή του κρασιού, αλλά προκάλεσε και οικονομική ασφυξία στα οινοποιεία λόγω της υποχρέωσης σύστασης «φορολογικής αποθήκης».

Τις φωνές αγανάκτησης των οινοπαραγωγών της περιφέρειάς μου τις μετέφερα τόσο στον κ. Αλεξιάδη όσο και στη νυν υφυπουργό Κατερίνα Παπανάτσιου, ζητώντας την άμεση κατάργηση του άδικου και αναποτελεσματικού αυτού φόρου που εξοντώνει την οινοποιία και κατά συνέπεια καταδικάζει τον τόπο μας. Η απάντησή τους ήταν αποκαρδιωτική, υποσχέσεις για επανεξέταση του μέτρου στο μέλλον, καθώς αποτελεί μνημονιακή υποχρέωση. Η ανάπτυξη όμως, την οποία ευαγγελίζεται η κυβέρνηση, δεν πρόκειται να έρθει ποτέ με τη στοχοποίηση της πρωτογενούς παραγωγής. Μακροπρόθεσμος σχεδιασμός, αξιοποίηση των συγκριτικών μας πλεονεκτημάτων, επένδυση στο να γίνουν τα προϊόντα μας πιο ανταγωνιστικά, αυτό είναι το ζητούμενο. Σε κάθε άλλη περίπτωση, θα παραμείνουμε καθηλωμένοι στη μιζέρια, στην εσωστρέφειά μας, παρακολουθώντας ως θεατές ευκαιρίες να χάνονται. Η Ελλάδα πλέον έχει ανάγκη μόνο από πράξεις, από δουλειά, από συντονισμένες κινήσεις που θα αναδείξουν τα μοναδικά χαρακτηριστικά της και θα αποτελέσουν τον πιο σίγουρο οδηγό για έξοδο από τον εφιάλτη που ζούμε…

*Ο Αριστείδης Φωκάς είναι βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης της Ενωσης Κεντρώων.