της Μπριγκίττας Παπασταύρου

Γίνεται συχνά λόγος για την ανάγκη μιας τουριστικής στρατηγικής. Στην πραγματικότητα, εκείνο που προέχει -αλλά δεν τίθεται σε κανένα τραπέζι συζήτησης- είναι η ανάγκη μιας νέας τουριστικής αντίληψης. Μιας νέας προσέγγισης της σύνθετης έννοιας του τουρισμού. Διότι, στην Ελλάδα, έχουμε την τάση να θεωρούμε ότι ενισχύουμε την τουριστική ανάπτυξη δημιουργώντας ακόμα ένα μεγάλο ξενοδοχείο σε μια ωραία παραλία ή ακόμα ένα παραδοσιακό κατάλυμα στα ορεινά. Και, εφόσον επιτευχθεί ικανοποιητική πληρότητα στα δωμάτια, ο σκοπός επετεύχθη!

Παραγνωρίζουμε, δηλαδή, ότι ο σύγχρονος τουρίστας έχει απαιτήσεις που ξεπερνούν τους όρους διαμονής του. Δεν του αρκεί ένα καλό δωμάτιο για να μείνει. Χρειάζεται δραστηριότητες να τον απασχολήσουν, μέρη να επισκεφθεί, πράγματα να δει και να κάνει. Με τον τρόπο αυτό δένεται ουσιαστικά με τον τόπο που έχει επιλέξει για τις διακοπές του και μπορεί να ξαναπάει – αλλιώς, η διαμονή του δεν θα του αφήσει καμία ιδιαίτερη εικόνα, κανένα ξεχωριστό βίωμα, καμία ανάμνηση που να τον προσκαλεί. Ο τουρίστας που ξαναγυρίζει είναι αυτός που πέρασε καλά στον τόπο που επισκέφθηκε – βλέποντας πράγματα που τον εντυπωσίασαν, κάνοντας πράγματα που θέλει να επαναλάβει, νοσταλγώντας με δύο λόγια την εμπειρία που αποκόμισε από τις διακοπές του.

Η τουριστική ανάπτυξη είναι, λοιπόν, μια σύνθετη υπόθεση. Προϋποθέτει προφανώς καλά ξενοδοχεία, ξενώνες, παραδοσιακά καταλύματα. Η εποχή των προκάτ rooms to let παρήλθε ανεπιστρεπτί! Προϋποθέτει, όμως, και αξιοποίηση των φυσικών αξιοθέατων ενός τόπου, ανάδειξη της πολιτιστικής του κληρονομιάς, οργάνωση δραστηριοτήτων που να επιτρέπουν στον τουρίστα να ψυχαγωγηθεί, αλλά και να επικοινωνήσει με τους κατοίκους του τόπου, να γευθεί τα τοπικά προϊόντα, να «μυηθεί» στα τοπικά ήθη και έθιμα. Φυσικές ομορφιές, παράδοση, μνημεία πολιτισμού, αυτό το τρίπτυχο αποτελεί το «κλειδί» του σύγχρονου τουρισμού – και η χώρα μας διαθέτει ένα μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα και ως προς τα τρία αυτά προαπαιτούμενα. Ηλιο, θάλασσα και ένα καλό ξενοδοχείο ο σύγχρονος τουρίστας μπορεί να τα βρει πιο φθηνά και σε πιο εξωτικούς προορισμούς. Το ελληνικό μείγμα, όμως, της φυσικής και πολιτισμικής ποικιλίας είναι αξεπέραστο.

Θα κερδίσουμε το τουριστικό μας στοίχημα στη σύγχρονη εποχή του… παγκόσμιου χωριού του τουρισμού μόνο αν μάθουμε να «πουλάμε» Ελλάδα – όχι με όρους fast food, αλλά με τα αγνά υλικά μιας παραδοσιακής ελληνικής συνταγής!