Γράφει ο Ανδρέας Γιουρμετάκης

Είναι ο πρωτογενής τομέας η λύση για την ανάπτυξη; Η ρητορική του συνόλου της πολιτικής ζωής της χώρας δίνει, εδώ και πολλά χρόνια, καταφατική απάντηση… Αλλά οι διαπιστώσεις και τα «πρέπει», ως γνωστόν, δεν παράγουν πλούτο… Πολλά, για άλλη μία φορά, τα λόγια, λίγα τα έργα: τουτέστιν, οι «καλές πρακτικές» που δημιουργούν προοπτικές ανάπτυξης στο πεδίο της αγροτικής οικονομίας…

Δύο τέτοιες στην περιοχή της Λάρισας: ο συνεταιρισμός αγελαδοτρόφων ΘΕΣγάλα, που δραστηριοποιείται με εξαιρετικά αποτελέσματα την τελευταία τριετία στην αγορά γάλακτος, και ο συνεταιρισμός αγροτών ΘΕΣγη, που παράγει αγροτικά προϊόντα. Πρόκειται για διαφορετικές εκδοχές του νέου συνεταιριστικού κινήματος που επενδύουν στην καινοτομία και έρχονται να συμβάλουν στη διαμόρφωση του νέου αγροτικού περιβάλλοντος, που ταλαιπωρείται από την οικονομική ύφεση την τελευταία εξαετία. Η λειτουργία τους συνιστά παραδείγματα αυτο-οργάνωσης, συνεργειών και ορθής λειτουργίας του πρωτογενούς τομέα. Συνιστά, δε, την έμπρακτή απάντηση στα προβλήματα της εποχής μας.

Για να αρχίσει δειλά-δειλά να δίνεται αυτή η απάντηση, χρειάστηκε να διαρραγούν οι σχέσεις του αγροτικού κόσμου με το συνδικαλιστικό του κίνημα, που, στη Θεσσαλία τουλάχιστον, είχε πείσει ότι αρκούσε μια έξοδος των τρακτέρ τον χρόνο στην εθνική οδό για να αυξάνεται το εισόδημα… Η κρίση έπαιξε, επίσης, τον ρόλο της, ώστε οι πρωτοποριακές ιδέες λίγων «πεφωτισμένων» αγροτών ή κτηνοτρόφων (σαν του ΘΕΣγάλα), από απλές «εξαιρέσεις στον κανόνα», να γίνονται πλέον αντικείμενα προβληματισμού και να βρίσκουν μιμητές… Δεν θ’ αργήσει ο καιρός, δε, που τους συνήθεις αναθεματισμούς κατά της παγκοσμιοποίησης θα διαδεχθεί ένας γόνιμος προβληματισμός για την αξιοποίηση της δυνατότητας πρόσβασης στις διεθνείς αγορές…

Στα κινεζικά οι λέξεις «απειλή» και «ευκαιρία» εκφράζονται με το ίδιο ιδεόγραμμα… Αν η κρίση μας κάνει στην Ελλάδα να δούμε την «απειλή» ως «ευκαιρία», όσοι μιλούν για ανάπτυξη δεν θα μιλούν πλέον «κινέζικα»…